مامان، بابا ما عشق شما را می‌خواهیم

والدین باید بدانند که کودکان دارای قدرت یادگیری بالای هستند و دائما در نوع رفتار اطرافیان خود کنکاش می‌کنند و همواره از نوع رفتارها، ادبیات و… آنها آموزش می‌بیند و آنها را برای خود الگو قرار می‌دهند، والدینی که دارای کودک خردسال هستند باید دائما مراقب رفتار و نوع بیان خود باشند که کودک آنها از الگوی درست استفاده کند.

خانواده‌های که دارای مشکلات زناشوی هستند و یا یک زندگی بدون عشق را به عنوان تکلیف شروع کردند و روابط سرد بین آنها حاکم است بدون آنکه خود متوجه باشند همان فرهنگ سرد و بی‌روح را در کودک القاء می‌کنند و این رفتار تاثیر منفی بر کودک دارد، اگر در خانواده‌ها عشق، علاقه و گذشت نباشد و هر کدام از والدین ساز خودش را بزند و کودک همواره در یک محیطی پر تنش قرار گیرد اثرات منفی تندخویی و پرخاشگری در او اثر گذاشته و او هم به همان شکل پرورش می‌یابد و یا اینکه به خاطر تضاد در بین والدین خود کودک بر آن می‌شود که بعضی از کارها که مربوط به بزرگتر‌ها هست خودش انجام دهد و این کار در طولانی مدت اثر منفی بر روی او خواهد داشت.

بعضی از خانواده‌ها معتقدند که یک ازدواج و همزیستی سرد و بی‌عشق بهتر از طلاق و جدایی والدین هست. ولی اینطور نمی‌باشد، زبرا همانقدر که طلاق آثار مخرب را برای کودکان طلاق به جا می‌گذارد، محیط‌های سرد و بی‌عشق خانواده هم دارای چنین اثرات سوء در بر خواهد داشت و اصلا به نفع کودک نمی‌باشد.

محققین دریافته‌اند که کودکانی در محیط‌های سرد و پر تنش خانواده‌ای که در حال طلاق می‌باشند همواره دارای افت تحصیلی و مشکلات رفتار در بین همسن‌هایشان دارند، زیرا این کودک خشونت در خانواده را جذب می‌کنند و به محیط دیگر همانند مدرسه انتقال می‌دهند و در اجتماع به عنوان کودکان پرخاشگر شناخته می‌شوند، والدینی که دارای مشکلات زندگی هستند و همواره می‌خواهند این زندگی را حفظ کنند، بدون اینکه متوجه باشند کودکان خود را دمدمی‌مزاجانه‌ای تربیت می‌کنند و از الگوهای صحیح تعلیم و تربیت استفاده نمی‌کنند، و کودک را می‌خواهند بگونه‌ای وابسته به خود نگه دارند که اگر روزی جدا شدند کودک همراه آنها شود، و هر کدام از پدر و یا مادر حرف خودش را می‌زند و این رفتار برای کودک صحیح نمی‌باشد.

در خانواده که عشق و محبت نمی‌باشد همواره میزان اختلاف بین والدین زیاد می‌باشد و بدترین حالت در این چنین خانواده‌ها این است که کودک فکر می‌کند که در بین والدین خود گیر کرده است و گاهی والدین به شدت و با خشونت با فرزند کودک برخورد می‌کنند. والدینی که درگیر اختلافات خود هستند نمی‌تواند آن انرژی مثبتی که کودک نیاز دارد به او بدهند و در واقع فرزند خود را به عنوان یک کودکی که نیاز به کانون گرم خانواده دارد را فراموش کرده‌اند، در این زمان متوجه این می‌شود که کسی نیست که از او مراقبت کند و برای نیازهایش کسی را نمی‌یابد و کودک در این مواقع شدیدا تحت فشار روح و روانی قرار می‌گیرد.

محققین دریافته‌اند که در خانواده‌های که محیط گرم و با نشاطی نیست همواره نمی‌توانند کودکانی با نشاط و پرانرژی داشته باشند. اعتقاد محققین بر این هستند با وجود اینکه طلاق پیشنهاد خوبی نمی‌باشد ولی در خیلی موارد بهتر راهکار در میان زندگی زناشویی می‌باشد که به شدت اختلاف دارند و محیط خانواده دیگر برای کودک غیرقابل تحمل می‌شود و در یک زندگی پر از اختلاف و تنش، طلاق بهترین راه می‌باشد. خانواده‌های که با یک ازدواج بدون عشق شروع شد و بعد از گذشت مدتی همان وضعیت برقرار می‌باشد، با وجود این که محیطی خوشایند و کاملی برای کودک نمی‌باشد ولی با در نظر گرفتن اینکه کودک حتما باید در یک کانونی به عنوان خانواده تربیت شود و از طرف والدین مورد حمایت قرار گیرد این خانواده‌ها می‌توانند محیطی سالم برای فرزند خود به وجود آورند و می‌توانند بچه‌های سالم و موفق تربیت کنند. والدین نمی‌‌توانند مشکلات ازدواج بدون عشق خود را از دید کودک خود دور نگه دارند ولی می‌توانند که اختلافات خود را به دور از چشم فرزند حل نمایند و کمتر درگیر در خانواده داشته باشند زیرا کودکان دائما آنها را رصد می‌کنند و متوجه رفتارهای خشن آنها می‌شوند، بنابراین به والدین پیشنهاد می‌شود که اختلافات خود کم کنند و یا دور از چشم فرزندان خود درگیر اختلافات زناشویی شوند تا کودک کمترین آسیب روحی و روانی را داشته باشد.

منبع:فارس پاتوق