اختلال اضطراب اجتماعی

اختلال اضطراب اجتماعی
دکتر پیتر نورتون
در هر پرسشنامه ای که مشاهده می کنید، اختلال اضطراب اجتماعی در بین پنج تشخیص اول از کل تشخیص های رایج روانشناسی قرار دارد. نزدیک به 15% جمعیت در بعضی از مراحل زندگی شان، اضطراب فراوانی در تعاملات اجتماعی خود تجربه می کنند که این اضطراب ها می توانند به عنوان اختلال اضطراب اجتماعی تشخیص داده شوند.
اگرچه متخصصان روانشناسی مدت هاست تشخیص داده اند که

ترس اجتماعی در بعضی از مردم به اندازه ای شدید است که اضطراب قابل توجه ای را به وجود آورده و همچنین باعث اختلال در زندگی شخص می شود، اما تا سال های 1970 تا 1980 بطور دقیق آن را مطالعه نکرده بودند. زمانیکه متخصصان این کار را انجام دادند، متوجه شدند افرادی که این گونه ترس های اجتماعی را دارند بسیار شبیه فوبیای اجتماعی هستند. عامل اصلی این اختلال به نظر می رسد که ترس شدید از ارزیابی منفی باشد. به عبارت دیگر افرادی که به فوبیای اجتماعی مبتلا اند از ترس اینکه توسط دیگران خجالت زده، قضاوت، یا پس زده شوند یا حتی از ترس اینکه توسط دیگران مورد اهانت قراربگیرند یا تحقیر شوند، یا احمق و بی کفایت دانسته شوند با انها روبرو نمی شوند. این رفتار با تنها بودن یا قطع رابطه با دیگران فرق دارد. فوبیای اجتماعی راجع به این است که فرد تمایل دارد تا توسط دیگران پذیرفته شود، اما از اینکه دیگران او را ضعیف پنداشته و طرد کنند، ترس شدیدی دارد. به عبارتی آنها به مردم آلرژی دارند.
مطالب مرتبط:
انگیختگی، استرس و اضطراب

تغییر نام فوبیای اجتماعی به اختلال اضطراب اجتماعی، در اوایل دهه 1990 اتفاق افتاد، زمانیکه گروه برجسته ای از متخصان بالینی و محققان، تشخیص دادند که فوبیا بر ترس از چیزمشخصی دلالت دارد، مانند یک فردی که فوبیای عنکبوت دارد و فقط از عنکبوت می ترسد. افرادمبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، معمولا از تعدادی از موقعیت های اجتماعی ترس دارند. بطور عادی، افرادی که به اختلال اضطراب اجتماعی مبتلا هستند، از اجرای عمومی (مانند سخنرانی عمومی، مشاهده شدن در حین انجام کاری و غیره)، تعاملات (مانند اینکه گفتگو ها را آغاز و ادامه دهند، در بازار صحبت کند، و غیره)، امتحان ها، و یا قرار ملاقات داشتن با یک فرد ترس دارند و حتی از بودن در مکان های عمومی نیز ترس دارند.
ممکن است که درک درستی از اختلال اضطراب اجتماعی برای عزیزان فرد و دیگران سخت باشد، چون در اغلب موارد زمانی که شما به اشتباهی سخن می گویید، مردم به شما نمی خندند. زمانی که شما در حال ارائه مطلبی هستید، مردم نمی ایستند و شما را “احمق و ابله” خطاب کنند و بعد آنجا را ترک می کنند. اما به نظر می رسد که ذهن یک فرد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، عملکرد اجتماعی او را بطور متفاوتی ارزیابی می کند. زنجیره ای از مطالعات قابل توجه نشان دادند که افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی بسیار بیشتر از دیگران به دنبال یافتن شواهدی اند که نشان می دهد اشتباه کرده اند.
آنها در بین حضار صدنفری، به فردی که در حال خمیازه کشیدن هست توجه می کنند و این را نشانه واضحی برای کسل کننده بودن خود در نظر می گیرند. حتی اگر دیگران فکر کنند که این افراد همانند افرادی اند که اختلال اضطراب اجتماعی ندارند، عمل می کنند، آن ها بازهم عملکرد خودشان را از درون ضعیف قضاوت می کنند. آنها بسیار تمایل دارند تاچیزهایی را که به خوبی انجام نشده است را یادآوری کنند و درعوض تعاملات اجتماعی را که به خوبی انجام شده است را یا فراموش کنند یا کوچک بشمارند.
به علت این ترس شدید ، اختلال اضطراب اجتماعی اغلب تاثیرات شدیدی بر زندگی فرد دارد.اختلال اضطراب اجتماعی می تواند تاثیراتی را بر کار،مدرسه،اجتماع وحتی زندگی عاشقانه فرد داشته باشد و در اغلب مواقع این تاثیرات را خواهد داشت. در کار خودم، دانشجویانی را دیدم که به دلیل اینکه نمیتوانستند در کلاس، درس را ارائه دهند، آن درس را مردود شده و یا در آن نتیجه بدی کسب می کنند. همچنین مرد باشخصیتی را دیدم که با مدرک MBA، نگهبان شیفت شب شده بود، چون نمی توانست وحشت روزانه ای که در کنار همکاران خود در یک موسسه حساب‌داری داشت را تحمل کند. همان طور که در داستان جان مشاهده کردیم، به عنوان فردی جوان او خودش را در اتاق پنهان نمود و با کسی دوستی نکرد. شغلش را از دست داد، و نتوانست برای شغل جدیدی درخواست نماید. اختلال اضطراب اجتماعی بر زندگی فردی که متحمل این مشکل است، می تواند اثر مخربی داشته باشد.
اختلال اضطراب اجتماعی همچنین می تواند منجر به مشکلات دیگری شود.آنها با جدا کردن خود از دیگران و خود زنی ذهنی که انجام می دهند، ممکن است دچار اختلال افسردگی جدی شوند. بسیاری از مردم برای غلبه بر اضطرابشان ممکن است از الکل و مواد مخدر استفاده نمایند که ممکن است باعث اعتیاد به هردو شود. داستان جان این را به وضوح مشخص کرده است. برای اینکه خودش را آرام کند شروع به مصرف الکل کرد، اما حتی این هم برای اینکه بتواندزندگی که میخواست را داشته باشد، کافی نبود.
با وجود این تصویر غم انگیز، درمان های بسیار مفیدی برای درمان اختلال اضطراب اجتماعی وجود دارد. جان به عنوان ادعایی بر این واقعیت است که مردم می توانند بر اختلال اضطراب اجتماعی غلبه کنند.معالجه جان خود شامل دو رویکرد می باشد:یکی از رویکردها درمان روانشناختی می باشد که بسیار موثر است (و درمانی که توسط جان مورد استفاده قرار گرفت) که درمان رفتار شناختی یا به اختصارCBT نامیده می شود. CBT معمولا شامل متوجه شدن و آگاهی ازافکار پریشان و تشخیص آن هاست و همچنین به چالش کشیدن واقع بینانه بودن افکار است. سپس درمانجویان تمرین می کنند تا خود را با تعاملات اجتماعی درگیر کنند، بدین منظور ابتدا با شرایط ساده تری شروع می کنند تا امتحان کنند که آیا افکارآنها درست بوده است یا خیر و به آرامی خود را عادت به راحت بودن در چنین موقعیت هایی بدهند.
از دیدگاه دارودرمانی، بیشتر داروها بسیار مفید اند. به طور خاص داروهایی که سطح شیمیایی مغز را تحت تاثیر قرار می دهند که به عنوان سروتونین شناخته شده و بسیار موثر اند. اگرچه دانشمندان دقیقا نمی دانند که افزایش سطح سروتونین چگونه می تواند کمک کند، اما به نظر می رسد که این داروها در درمان دیگر اختلالات اضطراب، افسردگی و انواع مختلفی از اختلالات عاطفی مفید باشند.
درمان با CBT، دارو و یا هر دو به دلیل وجود مزایا و معایبی که در آن ها وجود دارد، باید توسط روانشناس و روانپزشک تجویز شود. داروها بسیار سریعتر و آسان تر عمل می کنند، اما گاهی اوقات ممکن است عوارض نامطبوعی داشته باشند و مردم با قطع مصرف دارو مجددا پسرفت می کنند. از سوی دیگر، همانطور که جان نشان داده است، CBT مدت زمان بیشتری به طول خواهد انجامید و نیز به کار سخت بیشتری نیاز دارد، اما اثرات بسیار پایدارتر خواهند بود و عوارضی نخواهد داشت.
هیئت داوری هنوز هم در مورد این درحال بررسی است که اثر ترکیبی دارو و CBT بهتر از اثر جداگانه هرکدام است یا نه. هرچند مطالعات اخیر نشان می دهد که اثری که توسط استفاده ازهردو بدست می آید بهتر از اثر هریک به تنهایی است. اما بازهم، این یک سوال است که باید با درمانگر خود مورد بحث قرار دهید. با استفاده از درمان های موثر، اکثر مردم مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی، بر ترس خود غلبه کرده و زندگی شاد و اجتماعی را برای خود رقم می زنند.

منبع:مرکزمشاوره ستاره ایرانیان